Fuori – Cees Nooteboom

René Magritte, Il 16 settembre (1956)

 

Fuori ormai non vado piú,
ci sono, fuori. A metà strada tra la palma
e il fico. Sotto la mezza
luna, sette ore ancora alla rugiada.
Gocce sulla piombaggine.

Come si chiama ogni ora
della notte, come si chiama ogni minuto
dell’ora? Se i giorni hanno nomi,
perché non i minuti?

Ogni istante della nostra vita
dovrebbe avere un nome
che non assomigli al nostro,
che ci dimentichi. Ogni secondo
una cifra su un registro

di battiti di ciglia, sussurrio
origliato, versi di poesia
inframmezzati ai giornali,
sussurrio di brina e di neve,
la piú lenta poesia
della durata.

Tutto a formare un cerchio,
tondo come un quadrato,

ogni cosa per sempre
sposata a se stessa.

Cees Nooteboom

(Traduzione di Fulvio Ferrari)

da “Luce ovunque (2012- 1964)”, Einaudi, Torino, 2016

∗∗∗

Buiten

Ik ga nu niet naar buiten,
ik ben buiten. Halverwege de palm
en de vijgenboom. Onder de halve
maan, nog zeven uur tot de dauw.
Druppels op het loodkruid.

Hoe heet elk uur
van de nacht, hoe heet elke minuut
van het uur? Als dagen namen hebben,
waarom minuten dan niet?

Elk ogenblik van ons leven
zou een naam moeten hebben
die niet op de onze leek,
die ons vergat. Elke seconde
een cijfer in een register

van oogopslagen, afgeluisterd
gefluister, dichtregels half
om half met kranten,
gefluister van rijp en sneeuw,
het traagste gedicht
van de duur.

Alles een cirkel,
zo rond als een vierkant,

alles voor altijd
getrouwd met zichzelf.

Cees Nooteboom

da “Aanwezig, afwezig”, 1970

Rispondi

Inserisci i tuoi dati qui sotto o clicca su un'icona per effettuare l'accesso:

Logo WordPress.com

Stai commentando usando il tuo account WordPress.com. Chiudi sessione /  Modifica )

Google photo

Stai commentando usando il tuo account Google. Chiudi sessione /  Modifica )

Foto Twitter

Stai commentando usando il tuo account Twitter. Chiudi sessione /  Modifica )

Foto di Facebook

Stai commentando usando il tuo account Facebook. Chiudi sessione /  Modifica )

Connessione a %s...