Come un epilogo – Ghiannis Ritsos

Joseph Mallord Turner, Sunset, 1835

 

Ricordatemi – disse. Ho percorso migliaia di chilometri
senza pane, senz’acqua, sopra pietre e spine,
per portarvi pane e acqua e rose. La bellezza
non l’ho mai tradita. Ho spartito equamente tutti i miei averi.
Non ho tenuto nulla per me. Poverissimo. Con un giglietto di campo
ho illuminato le nostre notti più feroci. Ricordatemi.
E perdonatemi quest’ultima tristezza: Vorrei
mietere ancora una volta con la falce sottile della luna
una spiga matura. Rimanere sulla soglia a guardare
masticando il grano, un chicco dopo l’altro, con gli incisivi
ammirando e benedicendo questo mondo che lascio,
ammirando anche Colui che sale il colle nel tramonto dorato. Osservate:
Sulla manica sinistra ha una toppa quadrata color porpora.
Non si distingue chiaramente. Soprattutto quella volevo mostrarvi.
E forse soprattutto perciò varrà la pena che mi ricordiate.

Ghiannis Ritsos

Karlòvasi, 30.VII.87

(Traduzione di Nicola Crocetti)

Da I negativi del silenzio, 1987

dalla rivista “Poesia”, Anno XXVI, Luglio/Agosto 2013, N. 284, Crocetti Editore

∗∗∗

Έπιλογικό

Νά μέ θυμόσαστε – είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα
χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σέ πέτρες κι αγκάθια,
για νά σας φέρω ψωμί καί νερό καί τριαντάφυλλα. Τήν ομορφιά
ποτές μου δεν τήν πρόδωσα. Όλο τό βιος μου τό μοίρασα δίκαια.
Μερτ ικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ’ ένα κρινάκι του άγροΰ
τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Νά μέ θυμάστε.
Καί συχωράτε μου αύτή τήν τελευταία μου θλίψη: Θά ’θελα
ακόμη μιά φορά μέ τό λεπτό δρεπανάκι του φεγγαριού νά θερίσω
Ινα ώριμο στάχυ. Νά σταθώ στο κατώφλι, νά κοιτάω
καί νά μασώ σπυρί σπυρί τό στάρι μέ τά μπροστινά μου δόντια
θαυμάζοντας κι εύλογώντας τούτον τόν κόσμο που αφήνω,
θαυμάζοντας κι Εκείνον πού άνεβαίνει τό λόφο στο πάγχρυσο λιόγερμα. Δέστε:
Στο άριστερό μανίκι του έχει ενα πορφυρό τετράγωνο μπάλωμα. Αύτό
δέν διακρίνεται πολύ καθαρά. Κι ήθελα αύτό προπάντων νά σάς δείξω.
Κι ίσως γι’ αύτό προπάντων θ’ άξιζε νά μέ θυμάστε.

Γιάννης Ρίτσος

1987

da “Αργά, τιολν αργά μέσα στη νύχτα”, 1991: “Τάάρνητικα της σιωπής”

Rispondi

Inserisci i tuoi dati qui sotto o clicca su un'icona per effettuare l'accesso:

Logo WordPress.com

Stai commentando usando il tuo account WordPress.com. Chiudi sessione /  Modifica )

Google+ photo

Stai commentando usando il tuo account Google+. Chiudi sessione /  Modifica )

Foto Twitter

Stai commentando usando il tuo account Twitter. Chiudi sessione /  Modifica )

Foto di Facebook

Stai commentando usando il tuo account Facebook. Chiudi sessione /  Modifica )

Connessione a %s...